Sa Dulo Ng Mga Kuko

Mga Kuwento Sa PWU College of Music

February 10, 2006

 

Maraming
kuwento sa PWU College of Music. Isa-isahin ko iyan. I’m not doing this para
pulaan ang mga taong involved o matandaan pero I think, I should do it. Parang
isang National Anthem na you have to sing it…

Anyway, bago pa mapunta sa iba
ang kuwento, I have to tell my life here sa College of Music,
kung paano at kung bakit ako napunta dito.

 

Taong
1998, habang nagpa-part time sa Jollibee as a dining crew, I have this
friend named Sonny na na-mention ang PWU at ang music doon and because of Teddy
Diaz. I’m not a fan of "The Dawn", pero one thing that strikes me ay
ang learning of ‘musical notes’. Iyon lang ang reason, wala nang iba at para
bang I’m tired na of strumming my guitar with songs by The Beatles (pero
still, I’m a big fan pa rin!) But first nag-inquire pa ako sa U.P. ‘non
pero unfortunately di ako na-qualify at alam ko na sa solfeggio ako
sumabit.

Naging
choice ko pa ngayon ang PWU. Secret ito sa bahay namin. Actually, nag-aaral pa
ako noon sa U.E. Kalookan taking up E.C.E kasi tinuloy ko pa ring mag-aral
kahit tapos na ng  BSMT (seaman) dahil na-frustrate ako nang malaman kong
"color blind" ako. At first, nag-special lesson muna ako kay Sir
Dong ng guitar at doon eh medyo na-inspire na rin kaagad to go on sa Music.
Heto na, nililipat ko na ang credentials ko sa Women’s from U.E. pagkatapos
kong makapasa sa Entrance Exam. Muntik pa nga akong hindi matanggap dahil I
have failed subjects sa transcript as in 5.0! naki-usap na lang ako kasi Math
subjects naman yun, pinayagan din naman and the rest is history…

Pagod
ka na kaagad pag-akyat mo sa Music Dept.. Hingal-hingal ka pero iyon para sa
akin ay exercise na sapilitan. How I wish may elevator! First person na na-meet
ko eh si Mox (Julius Mocorro) dati pa pala nung nag-special pa ako kay
Sir Dong. Kako, sino ba itong negrong ito? Pero tinuruan nya ako sa Minuet in D
ni Visee habang wala si Sir dahil may phone call. And then came John Soriano,
actually nakasama ko siyang nag-take ng exam sa U.P. na hindi rin nakapasa at
kasama rin namin si Fajad at iyong isang tisoy na kamukha ni Isko Moreno
na di ko na alam ang pangalan. Si Fajad daw nakapasa pero, bagsak sa practical
exam. (ipa-notate ba naman sa iyo on-the-spot and Lupang Hinirang, ano malay
di ba?! )

 

Eto
pala ang music. May theory, chorus at history. Sa chorus, nakakahiyang inganga
mo nang todo ang bib
ig mo to determine kung anong voice ka. Sempre, sabi ni Mam
Tess Ancheta, Bass ako. Sa history naman si Sir Dong, hindi ko makalimutan
yung sagot ni Efren Santulan regarding sa question na kung saan unang
nagsimula ang sound, sagot ni Efren ay according to the Bible. Alth
ough it was
true, everybody laughed. At hindi natapos ang sensation ni Efren, nung kumanta
siya ng Bituing Marikit, ahh, well…everybody loved it! Nag-enjoy
kumbaga.

Pagkatapos nun ay hindi nag-enrol si Efren the next sem. Pero nakatapos din si Efren ng BM Music Ed.

 

I
still remember naman ang first recital ko, yung Pavana ni Luis Milan na
halos pumikit ako sa sobrang interpretation. Not bad for a first timer, trying
hard kaagad pero ang sagwa sa tingin ko!

Pag
titingin ka sa bintana malapit doon sa opis ni Ate Amy, tanaw mo ang
ginagawang building na hindi matapos-tapos. Ewan ko lang ngayon, tapos na kaya
yun? Pero iyon ang tanging naging past time dahil nakakatamad bumaba…

 

 

Entry Filed under: Mga Kuwento Ni Lex. .