Sa Dulo Ng Mga Kuko

Gaano Ka Ba Ka-Pinoy (Unang Bahagi)

March 25, 2009

Mabuhay! Kumusta ka kaibigan?

Pero teka, bago pa tayo lumayo sa usapan, isa lang ang gusto kong itanong sa ating lahat na Pinoy —- gaano ba talaga tayo “ka-Pinoy” ?

Ang ibig kong sabihin ay kung paano ba natin inaakap ang pagiging Pinoy natin. Maging ito ay sa pagsasalita, sa tinatangkilik na musika, sa pananamit, sa pagkain at sa iba pang bagay na talagang masasabi na PInoy tayo.

Nagtala ako ng ilang bagay na siguro ay kahit papaano ay mapapatunayan ko na kahit ako’y nasa malayong lugar at wala sa bansang sinilangan ay patuloy pa rin ang puso’t isipan sa pagtangkilik sa aking kulay kayumanggi.

Hindi ko naman masasabi na ako’y tunay na makabayan, ang sa akin lang ay gusto ko talagang madama ang pagiging Pinoy ko.

Magsimula tayo sa musika.

Kaya kong tugtugin sa gitara ang Lupang Hinirang nang buong-buo na may konting harmonya. Mas matutuwa ako pag ikaw na gitarista ay tinanong ko kung ano ang alam mong tugtugin sa gitara at dali-dali mong sasagutin na —- “…kaya kong tugtugin o tipahin ang pambansang awit natin na Lupang HInirang! ”

Kadalasan kasi ay puro pasakalye lang ng mga maka-Kanlurang awitin (western music) ang kaya ng ibang tugtugin.” Father and Son” ni Cat Stevens, “Wonderwall” ng Oasis, ” I Was Only Joking” ni Rod Stewart, “You’re All I Need” ng White Lion, “Never Say Goodbye” ng Bon Jovi, at ang pinakasikat sa lahat, ang pasakalye ng “Smoke On The Water” ng Deep Purple.

Nakakalungkot minsan isipin na hindi natin nauunang matutunan ang sariling atin. Naaalala ko pa rin ang oras na ginugol sa mga kanta ng Asin, Freddie Aguilar, VST & Company, Rey Valera, Juan Dela Cruz Band, APO Hiking Society sa mga unang taon ng aking pag-aaral ng gitara. Ikaw? may alam ka ba na OPM?

Hindi lang sa makabagong tugtugin (contemporary) ang nalaman ko. Maging ang mga kundiman natin. HIndi naman dahil ito ay kabilang sa syllabus ng aking kurso, ito ay dahil sa gusto ko talaga itong tugtugin. Memoryado ko pa rin ang “Sampaguita” at ang “Saan Ka Man Naroroon”. Nakakahiya kasi kapag ako naman ang pinatugtog ng isang musikero ng isang musika na Filipino at hindi ko ito mapagbigyan. Nakakahiya. Kabisado mo man ang lahat ng Suite Ni Bach o ang mga piyesa ni Albeniz ay wala ka ni isang komposisyon na Filipino sa iyong listahan. Pag-isipan mo yan.

Nakikinig din ako ng mga kanta ni Gary Granada. Huli ko na lang nakilala itong magaling na musikero na ito dahil hindi rin naman kasi ganung kadali ang makakuha ng mga awitin nya.
May nagbigay sa akin ng isa sa mga CD nya, ang Gary Granada Live! (UP Theater). Nagkaroon din ako ng kopya ng Sa Pagitan Ng Ngayon at Kailanman. Salamat Musika!

Hindi ko tinatangkilik ang mga piratang CD na OPM. Bumibili ako ng orihinal na CD ng mga ito. Mayroon akong TVJ Tough Hits Volume One to Five, Joey To The World ni Joey de Leon, Joey Albert Greatest Hits, Sharon Cuneta Greatest Hits at iba pa.

Sa mga on-line na radyo tulad ng sa (www.surfmusic.de) nakatutok ako sa DZRH 666 khz, at yung sa Live 365, ang mga istasyong Heat Wave Radio Pacific at ang Classical Philippines.

Ikaw? Gaano ka ba ka-Pinoy?

Tangkilikin ang Sariling Atin!
Mabuhay ang Filipino!

Entry Filed under: Mga Pala-Palagay at Muni-Muni. .